เงินบำนาญกับข้าราชการเกษียณ

อาชีพสุดท้ายในชีวิตของทุก ๆ คนคือ “ผู้จัดการกองทุน” คุณแม่ของผมเกษียณอายุราชการเมื่อปลายปีที่แล้ว ด้วยอาชีพ ข้าราชการครูวัย 60 ปี มีอายุราชการรวม 42 ปี ช่วงหลัง ๆ ก่อนที่แม่ผมจะเกษียณ มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ผมคุยกับคุณแม่บ่อย ๆ ก็คือ เงินบําเหน็จ และเงินบำนาญ คุยถึงเรื่องนี้ทีไร ผมก็จะเอา Excel ขึ้นมากดเป็นกระดานชนวนตลอด เพราะมันทำให้ผมเห็นว่าคุณแม่ของผมจะมีเงินใช้ไปจนบั้นปลายของชีวิตเท่าไหร่ และตัวเลขสุดท้ายที่คุณแม่ของผมใช้เวลากว่า 42 ปีในการสร้างนั้น เป็นตัวเลขที่ไม่น้อยเลยทีเดียว (หลายหมื่นบาท) เพียงพอที่จะอาศัยอยู่ในต่างจังหวัดได้อย่างสบาย ผมเคยถามท่านว่า เกษียณแล้วจะทำอะไร เพราะผมเองยังมีคำถามว่า เราไม่ต้องทำงานได้ด้วยหรือ? คำตอบคือ คงไม่ทำอะไร อยู่บ้าน ปลูกผัก ไปเรื่อย ๆ อยากไปไหนก็ไป อยากตื่นนอนกี่โมงก็ได้ ได้ยินแบบนี้ผมนี่กระจ่างถึงคำว่าเกษียณมากขึ้นเลยทีเดียว ชีวิตดูดีใช่ไหมล่ะ แต่อย่าลืมนะครับว่าท่าน “ใช้เวลาในการสร้างถึง 42 ปี ในระบบราชการ” เห็นอะไรไหมครับ มีองค์ประกอบอยู่ 2 อย่าง นั่นก็คือ […]

ใช้ “จุดเปลี่ยน” เปลี่ยนชีวิตให้ดีขึ้น

“อนาคต คือผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจากการตัดสินใจ ณ​ ปัจจุบัน” ไทร อมัจจ์ สุวรรณรัตน์ ไม่รู้ว่ามีใครเคยกล่าวไว้รึเปล่า แต่ว่าคำนี้ผมได้ยินจากเพื่อนสนิทของผมคนนี้ มันทำให้ผมคิดย้อนกลับไปอยู่ในเหตุการณ์ต่าง ๆ ในอดีต ที่เกิดขึ้นตลอดระยะเวลา 30 ปีที่ผ่านมา ผมเชื่อว่าตลอดชีวิตของเราทุกคน มันจะมีเหตุการณ์ใหญ่ ๆ เกิดขึ้นเป็นระยะ ๆ เวลาที่เกิดขึ้นในแต่ละครั้ง ชีวิตเรามักจะมีการเปลี่ยนแปลงไม่มากก็น้อย แล้วแต่ระดับความรุนแรงของผลกระทบ เช่น เด็กคนหนึ่ง เมื่อตอนอายุ 10 ปี สัตว์เลี้ยงแสนรักของเขาเสียชีวิต ส่งผลให้เด็กคนนี้เสียใจมาก จนไม่กล้าที่จะเลี้ยงสัตว์อีกครั้ง และผ่านมา 10 ปี เขาก็ยังไม่กล้าที่จะเลี้ยงสัตว์อีกครั้ง เพราะลึก ๆ เขารู้สึกกลัวที่จะต้องเสียใจ หรือ เมื่อตอนเด็ก ๆ เรารู้สึกว่าครอบครัวของเราใช้ชีวิตลำบากมาก เมื่อโตขึ้นมา เราเลยไม่อยากมีครอบครัวตอนที่ไม่มีความพร้อม วันหนึ่งเราลุกขึ้นมาวิ่ง เพราะเห็นพี่ตูนวิ่งในทีวีทำให้เรารู้สึกอยากมีสุขภาพที่ดีขึ้น สังเกตไหมว่า จุดเปลี่ยนเหล่านี้ สามารถเปลี่ยนชีวิตเราได้ ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องที่ดีหรือไม่ดีก็ตาม ดังนั้น แทนที่เราจะปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ เรามาฝึกใช้ประโยชน์จากพลังตรงนี้ เพื่อที่จะสามารถมองเห็นจุดเปลี่ยนบางอย่างในแต่ละวัน ปรับเป็นพลังเพื่อพัฒนาตัวเรา […]

เรื่องเล่า ของคนป่วยโรคหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท

ออฟฟิสซินโดรม กลุ่มโรคของชาวออฟฟิสที่ใช้เวลาส่วนใหญ่ในการ “นั่ง” ทำงาน *ไม่อยากอ่านเรื่องเล่าอยากดูสรุป ข้ามไปส่วนท้ายได้เลยนะครับ 😀 ในวันแรงงาน 1 พฤษภาคม 2019 เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันสำหรับผมมันเกิดขึ้น หลังจากที่ผมนั่งอยู่ที่เก้าอี้ที่คอนโด และกำลังลุกขึ้นยืนเพื่อจะเดินทางไปออฟฟิศ ตอนที่ยืนขึ้นตามปกตินั่นแหละ ความรู้สึกปวดเหมือนเป็นตระคริว เริ่มตั้งแต่สะโพก ร้าวไปที่ปลายเท้าขวา และอาการชาที่หัวแม่เท้าก็กำเริบ ตอนนั้นแทบจะล้มทั้งยืนเพราะปวดมาก ค่อย ๆ เดินกะเผลก ๆ ไปที่เตียงนอนอย่างทุลักทุเล ผมนอนที่เตียงอยู่พักหนึ่ง พบว่าอาการปวดที่เกิดขึ้นไม่ดีขึ้น แถมเวลาขยับตัวยิ่งปวดมากขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนั้นเองที่เพื่อนผมโทรมาพอดี คุยกันถึงอาการสักพักเลยตัดสินใจไปที่คลินิกกายภาพใกล้บ้าน (ยังไม่ตัดสินใจไป รพ) เนื่องจากผมพักอยู่คอนโดชั้น 6 กว่าจะขยับตัวแต่ละก้าว เพื่อเดินออกไปขึ้นลิฟต์ (ระยะไม่กี่เมตร) ผมต้องหยุดพักหลายครั้ง เพราะมันรู้สึกปวดมาก หลังจากที่ไปถึง คลินิกกายภาพ นักกายภาพก็ทำการตรวจวิเคราะห์เบื้องต้น เริ่มต้นโดยการสอบถามอาการเบื้องต้น ให้นอนหงายลองเหยียดขา ทางนักกายภาพจะค่อย ๆ ยกเท้าเราขึ้น ซึ่งผมยกได้ไม่ถึง 30 อาศาก็จะปวดมาก จากนั้นก็ให้เปลี่ยนเป็นนอนคว่ำ ให้นักกายภาพกดไล่ตามกระดูกสันหลังจากเอวจนถึงก้น เค้าไล่ไปทีละจุดแล้วคอย ถามว่ารู้สึกยังไง […]

My 2019

เมื่อปีที่แล้ว ตั้งเป้าหมายกับตัวเองไว้หลายอย่าง แต่ไม่ได้บันทึกไว้ ปีนี้เลยเป็นปีที่ดีที่จะได้เริ่มต้นบันทึกเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ ให้ตัวเราเองในปีต่อ ๆ ไปได้ย้อนกลับมาลำลึกความทรงจำเสียที ปี 2019 เป็นปีที่มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นในชีวิต เหมือนเพื่อนหลาย ๆ คน ผมตั้งเป้าหมายที่จะทำในปีนี้ ทั้งเรื่องการงาน การเงิน และชีวิต ซึ่งก็เป็นที่แน่นอนแล้วว่าทำได้ไม่ถึงครึ่ง คงเพราะตั้งเป้าหมายมากเกินไปนั่นแหละ ดังนั้นจำไว้ว่า ถ้าจะตั้งเป้าหมาย ให้ตั้งแค่เน้น ๆ 1 – 2 อย่างก็พอ จะได้ทำได้ เนื่องจากในปีที่ผ่านมามันมีเหตุการณ์หลายอย่าง เลยจะขอสรุปออกมาเป็นข้อ ๆ ดังนี้โดยจะเรียงตามเหตุการณ์สำคัญก่อน ด้านสุขภาพ ต้องยกให้ปี 2019 นี้เป็นปีแห่งปัญหาสุขภาพ ถือว่าหนักหน่วงที่สุดในชีวิตเลยทีเดียว ผมจำได้แม่นว่าวันที่ 1 พฤษภาคม หรือวันแรงงาน ตอนที่กำลังลุกจากที่นั่งเกิดอาการปวดขาขวาฉับพลัน พอไปตรวจจึงได้รู้ว่าเป็นโรค หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท ทำเอาเดินไม่ได้เป็นเดือน ๆ ทำให้รู้ซึ้งกับคำว่า “ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา” ผมใช้เวลาในการรักษาตัว ด้วยการกายภาพบำบัด กินยา ปรับพฤติกรรม เกือบ […]